14 november 2015: Driving to New York City!

Onderweg van Cape Cod naar New York maken we wat gekke dingen mee. We zien voor het eerst snelheidscontrole langs de highway, een onopvallende auto met daarin een agent met een lasergun. Dat verklaart waarom iedereen voor ons ineens op de rem stond. Uiteraard volgen wij braaf… als meneer agent vlak achter ons echter ineens de weg opdraait en de zwaailampen aangaan knijpen we hem wel even! Seconden lang zitten we in spanning.. pfffff mazzel… de auto achter ons wordt naar de kant van de weg gedirigeerd. Not us. Gelukkig 🙂

Gisteren werd achter ons bij een stoplicht al een truck staande gehouden door de politie, wat is dat toch als je achter ons rijdt? People, be warned 😉

Daarna willen we tanken bij een tankstation, maar we moeten na het swipen van de creditcard een zipcode (postcode) invoeren en dit werkt niet. Terwijl Rob binnen gaat betalen (dit doe je voor een vooraf bepaald bedrag waarna de pomp ontgrendeld wordt) wordt Eline buiten uitgescholden vanuit een grote pick-up omdat we de pomp bezet houden terwijl we niet tanken. Eh pardon…. (*eikel*) we proberen te tanken. Eén van de eerste kennismakingen met een heeeeeeleeeee onvriendelijke Amerikaan 🙂 tssss.

Na een verder geweldige rit, waarbij we over de George Washington Bridge rijden en kunnen genieten van de skyline van New York, komen we aan in ons hotel. De Econolodge is maar een raar hotel… doet ontzettend oubollig aan, maar heeft dan wel weer een geweldige badkamer met een enorme inloopdouche en grote regendouche, bijna Vegas waardig. Het allerbelangrijkste is dat we op loopafstand van Metlife Stadium zitten, ideaal voor de Football wedstrijd van zondag.

Nadat we onze koffers gedropt hebben checken we hoe we vanaf hier naar Manhattan komen. Eline wil namelijk nog heel graag naar de One World Observatory en het 9/11 Memorial Museum. 50 meter lopen vanaf het hotel blijkt een bus te gaan, er rijdt helaas net één voor onze neus weg. De volgende hoort zo’n 20 minuten later te komen, maar hoe langer we bij de bushalte staan, hoe meer vertraging de bus krijgt. Je kunt via een sms de aankomsttijd bij jouw halte opvragen, we doen dit om en om, het wordt gewoon een spelletje. Nogal verkleumd kunnen we iets voor 18 uur eindelijk in de bus stappen, na ongeveer 40 minuten wachten. De bus komt gigantisch in de file in voor en in de Lincoln Tunnel. Omdat de toegang voor de Observatory en museum beide om 19:15 uur sluiten, redden we het niet om beide te gaan doen. De keuze valt al snel op het museum. New York van bovenaf hebben we in 2012 immers al gezien vanaf Top of the Rock. Maar destijds was het 9/11 Museum nog niet open. Dan begint de race tegen de klok, snelwandelen over het busstation naar de metro en vanuit de metro naar het museum. Als we eindelijk de ingang gevonden hebben wordt ons nogal neerbuigend door een jongen verteld dat we te laat zijn. Eh, het is 19:14 uur?! 😦 Nee! Laatste kaarten worden om 19 uur verkocht… Nou echt niet, want voor onze neus worden nog kaarten verkocht… nogal beteuterd (lees sneu!) blijven we staan. Enkele seconden later zegt een vriendelijk meisje dat we onder het lint door mogen gaan om kaarten te kopen. JIPPIE!!!! Dat laten we ons geen twee keer zeggen, we haasten ons naar de kassa en daarna snel naar binnen. Het museum sluit om 21 uur en er is zoooooooveeel te zien.

Vanaf het eerste begin zijn we enorm onder de indruk. Gelijk in de hal zie je de enorme stalen ‘tridents’ die deel uitmaakten van de structuur aan de buitenkant van beide torens. In het museum zie je filmpjes van 9/11, herinneringen aan de mensen die gestorven zijn en enorm veel attributen die te maken hebben met alles van die verschrikkelijke dag. We zien verwrongen staal, een vernielde ambulance en brandweerwagen, vuile, met bloed besmeurde schoenen en talloze uniformen en helmen van brandweermannen en politieagenten. Veel indruk maakt Memorial Wall, waarachter de resten liggen van talloze slachtoffers die nog niet geïdentificeerd kunnen worden en Memorial Hall, waar je foto’s en filmpjes ziet van nagenoeg alle slachtoffers. Het museum vertelt het verhaal van de aanslagen, de nasleep en alles eromheen.

Op het laatst moeten we flink haast maken, maar we zien nagenoeg alles in het museum. Na een snelle blik op de reflecting pools moeten we toch echt het plein verlaten omstreeks 21:30 uur.

Deze diashow vereist JavaScript.

Op de Port Authority Bus Terminal kopen we nog snel een aantal slices pizza die we oppeuzelen terwijl we naar de bus lopen. Wat was het tof weer in Manhattan te zijn en het 9/11 Museum te bezoeken. We are so lucky 🙂 🙂 🙂

Een Reactie op “14 november 2015: Driving to New York City!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s