Next destination Bryce Canyon, dinsdag

Dinsdag is weer een reisdag. Dit keer niet een hele lange en we kunnen pas om 16u inchecken in het hotel dus gaan we eerst Zion nog even bekijken.

Het is wel erg koud, zo ongeveer min 5. Rob besluit nog even een half uurtje te gaan hardlopen. Net als in Death Valley gaat ook hier de weg weer omhoog, maar gelukkig op de terugweg dan ook weer naar beneden. Een stukje van de Pa’rus Trail heeft hij gelopen in het park vanaf het Visitor Center.

Daarna willen we nog even gaan genieten van de ‘world famous’ Bumbleberry Pie, maar de bakkerij heeft ook al last van laagseizoen en heeft niets op voorraad. Dus dan gaan we maar rijden. We beginnen aan de scenic route in Zion en zien weer vele leuke plekjes. Wat is dit toch een mooi, overzichtelijk en lief park. Het is een park waar je ook goed op de fiets uit de voeten kan. Wel merken we dat het weer drukker is geworden. Blijkbaar vinden meer mensen dit een leuk park, maar wellicht ook vanwege de kunstenaars die deze week op allerlei plaatsen in het park aan het schilderen zijn.

We rijden langs Canyon Junction en Court of the Patriarchs. Bij Weeping Rock stoppen we om een korte wandeling te doen, kort, maar enorm steil omhoog. We komen uit onder de rots die ‘huilt’. Door het water wat over de rots drupt, groeien er allerlei planten op, ze noemen dit de overhangende tuintjes. Na de wandeling rijden we door naar de Big Bend met uitzicht op o.a. Angel’s Landing en uiteindelijk bereiken we het einde van de Scenic Drive bij de Temple of Sinawava. Onze reis door Zion komt hiermee ten einde, we rijden de Scenic Drive terug en nemen de lange tunnel door de rotsen om uit het park te komen.

Deze diashow vereist JavaScript.

Daarna beginnen we aan de reis naar Bryce Canyon. Het is slechts 2,5 uur rijden voor ongeveer 150 kilometer. Dus we hebben tijd aan ons zelf. We komen echt door het platteland van Amerika, met weinig bedrijvigheid. Gelukkig passeren we onderweg nog Red Canyon, in het Dixie National Forest, dat maakt de reis net iets leuker. Des te dichter we bij Bryce komen des te meer wij het idee krijgen dat we in niemandsland zijn beland. Bijna elk hotel dat we passeren heeft al het bordje gesloten voor het seizoen opgehangen. Gelukkig is dat niet het geval bij ons hotel, Best Western Ruby’s Inn. Dit is echt een heel groot hotel en dan niet in de hoogte, maar wel qua gebied dat het bestrijkt. Wij hebben een kamer op de tweede verdieping met lakeview, uitzicht op het meer. Op het meertje zien we ijs liggen en onderweg hebben we ook al sneeuw gezien tussen de bomen. Dat klopt ook wel met de hoogte, want we slapen namelijk op ruim 2200 meter hoogte. In de zon voelt het echter nooit koud aan.

’s Avonds gaan we eerst even gebruik maken van de wasmachines, $2.50 voor een wasje en $1.50 voor de droger. We hebben de vieze spullen in iets meer dan een uurtje schoon en droog, heerlijk. Daarna gaan we in het bijbehorende restaurant gebruik maken van het buffet. Dit is niet veel meer dan wegrestaurant kwaliteit en beiden merken we dat we niet zoveel op kunnen, binnen no time zijn we uitgegeten en gaan we voldaan naar de kamer terug. Morgen een volledige dag Bryce Canyon, benieuwd naar wat dit park ons gaat brengen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s