Grand Canyon

Vroeg op! 5 uur, want om 6 uur willen we op onze pick up spot bij Monte Carlo zijn, om 6:15 uur worden we hier opgehaald.

Om 4 uur ben ik al wakker… bang om me te verslapen denk ik. Het is nog best een leuk eindje lopen van het Cosmo naar Monte Carlo en we moeten heel Monte Carlo ook nog door om bij de pick up te komen… pfff wat zijn die casino’s dan groot! Gelukkig zijn we er netjes op tijd. Dan begint het lange wachten. Wachten… en wachten… en vragen, bij elke bus die langskomt, mogen we mee? Staan we bij die bus op de lijst? Helaas, geen enkele keer krijgen we ja te horen. De minuten tikken weg en we krijgen het best een beetje koud. Tegen 6:45 uur zijn we het echt zat, Rob pakt de telefoon en belt met de reisorganisatie. Dan krijgt hij een enorm kulverhaal te horen, wij zouden niet op de juiste pick up spot hebben gestaan. Rob is erg kordaat en geeft aan dat Monte Carlo direct bij Tix4Tonight is aangegeven als pick up en dat wij netjes hebben ge-RSVP’t via de concierge van ons hotel. Hierbij is alleen de tijd verandert van 6:20 naar 6:15 uur, maar de pick up spot is gelijk gebleven. Uiteindelijk geeft de dame aan de andere kant van de lijn toe dat ze eigenlijk niet helemaal zeker wisten waar ze ons moesten oppikken… tssssssss en dan bellen ze ook niet even!? Ze hadden notabene de mobiele nummers van ons allebei… Gelukkig is de chauffeur nog niet ver weg, hij zal omdraaien en ons alsnog ophalen.

Wanneer de vrolijke chauffeur even later het parkeerterrein opdraait blijkt het Robert te zijn, dezelfde reisleider waarmee Ard en Rob vorig jaar april naar de Grand Canyon zijn geweest. Toeval bestaat 🙂

Na dit slechte begin, vertrekken we vol goede moed richting Canyon. We ontbijten in Boulder City bij een wat shabby tentje, waar het eten goed smaakt. Daarna rijden we verder over, onder andere, een bumpy onverharde weg van zeker 15 kilometer lang. Wat zijn wij blij dat we de huurauto bij het hotel hebben gelaten, we zien een paar auto’s met lekke band en in de bus is geen onderdeel te zien wat op een gegeven moment niet beweegt… we laten hele mooie stofwolken achter ons en het stof vindt ook zijn weg naar binnen in de bus. Dit is de enige weg naar het gedeelte van de Canyon dat wij vandaag bezoeken, de Grand Canyon West Rim. Gelukkig houdt de chauffeur ons bezig met z’n gebabbel, slapen is er bijna niet bij, haha!

Aangekomen bij de Canyon haalt Robert de kaarten voor de shuttlebus en de lunch. We kunnen even naar het toilet en rondkijken in Giftshop. Daarna vertrekken we gezamenlijk in de shuttle naar het eerste punt van de Canyon dat we gaan bezichtigen, Eagle Point! Het grote Oh Ah moment blijft hier voor mij uit. Het is niet zo indrukwekkend als ik me had voorgesteld. Zeker tof om te zien hoor, dat absoluut. Robert de reisleider/chauffeur legt nog één keer het tijdschema uit en maakt een paar leuke foto’s van iedereen voor Eagle Point, daarna mogen we zelf rondkijken, als we maar zorgen dat we op tijd terug zijn bij het beginpunt bij de Giftshop.

Nadat we rond hebben gekeken en flink wat foto’s hebben gemaakt stappen we in de volgende shuttle naar Guano Point.

Hier heb ik wel het Oh Ah gevoel… hier wordt je echt omringt door de Canyon en deze is onaangetast door mensen, daar waar je op Eagle Point de super toeristische Skywalk hebt. Bij Guano Point hebben we onze meal voucher ingeleverd en hebben we lekker geluncht met een geweldig uitzicht. Daarna hebben we flink rondgelopen en een stukje omhoog geklommen. Bij Guano Point vind je een vervallen toren die rond 1957 gebouwd is om vanuit de Bat cave mine (vleermuisgrot/mine) de Guano (vleermuis uitwerpselen) via een kabelbaan te kunnen winnen. Guano was erg kostbaar en men dacht dat er onnoemelijk veel in de mijn te vinden was, dit bleek echter tegen te vallen. Rond 1960 werd alweer gestopt met het winnen van Guano en de mijn werd gesloten.

Na deze super ervaring waren we nog redelijk op tijd terug in Vegas. Robert zette ons tegenover Cosmo uit de bus, dus het was maar een kort stukje lopen en we waren alweer op de hotelkamer. Lekker douchen, aankleden en op naar Caesar’s, want we willen het nieuwe buffet daar uitproberen. Het Bacchanal Buffet is pas een maand open en de recensies zijn zeer lovend. Dat willen we meemaken!! Nou… dat willen meer mensen… wat een rij! Het is rond 20 uur en het buffet sluit om 22 uur. Zullen we het redden? Langzaam maar zeker schiet het wat op, achter ons sluiten nog steeds mensen aan en de rij blijft continu enorm lang. Na meer dan een uur wachten zijn we binnen, YES 🙂 en het eten? Geweldig. Het was het wachten meer dan waard. Bovendien is het hier niet zoals in Cosmo dat het eten na sluitingstijd wordt opgeruimd, ruim na 22 uur mag je nog gewoon je bordje gaan vullen en is er van alles nog voldoende aanwezig. Na het eten kunnen we het gokken niet laten. Gelukkig ook nu weer succes, in Caesar’s heb ik winst en in Cosmo hebben we allebei geluk, van $65 maken we $105 en later weet Rob hier zelfs $200 van te maken! Geen megajackpot, maar wij vinden het top!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s